Meetzy

Yapacak şey eksikliği yok; birlikte yapacak insan eksikliği var. İnsanlar bir konseri, bir maçı, kafedeki bir masayı görüp geçiyor — etkinlik yanlış olduğu için değil, tek başına gitmek yanlış geldiği için.

Bu yüzden Meetzy etkinliklerin etrafına kurulmadı; yanında oturacak kişinin etrafına kuruldu. Arayüzdeki her şey tek bir soruyu daha erken cevaplamak için var: bu kişiyle bir akşam geçirmek ister miyim?

Keşif kategoriden değil, ruh hâlinden başlıyor. Nasıl bir akşam istediğini söylüyorsun — sakin bir şey, sosyal bir şey, hareketli bir şey — ve uygulama oradan daraltıyor. Bu, "ne yapmak istersin" sorusundan daha küçük bir soru ve insanlar buna daha hızlı cevap veriyor.

Gerisini mesafe hallediyor. Etkinlikler gerçekten ne kadar uzakta olduklarına göre, metre hassasiyetinde sıralanıyor; aynı liste haritada da var. Karar verdiğin noktadan hiçbir şey birkaç dokunuştan uzakta değil.

Kimsenin masasına öylece oturmuyorsun. Her etkinliğin bir sahibi var ve katılmak, sahibinin onayladığı bir talep — açık bir ilan ile insanların gerçekten kullandığı bir sosyal ürün arasındaki fark bu.

Bu tek karar arkasından çok şey getirdi: talepler ve durumları, iki taraflı bildirimler, ve "evet" demeye değecek kadar iyi olması gereken profil.

Buradaki profil bir fotoğraf ve iki cümle değil. Yapılandırılmış: kişi nasıl iletişim kuruyor, nasıl yaşıyor, hafta sonu ne yapıyor, nelerle ilgileniyor. Karar vermeye yetecek kadar bilgi, kararın saniyeler sürmesini sağlayacak şekilde dizilmiş.

Bu vaka çalışmasındaki ekranlarda kullanıcı isimleri ve yüzleri kaldırıldı. Bu bir tasarım süsü değil — orada gerçek insanlar var ve hiçbiri bir portfolyoda yer almayı kabul etmedi.